5 Ocak 2010 Salı

Kelebeğin Kanatları Açıldı!

İlk blog!
Bu durumda blog'u açan sevgili sevgilim için birşeyler yazmalıyım ama bu onun benim için yazdığı ilk blog olan ZIPLAYAN BORDO MEKSİKA FASULYELERİ kadar güzel şeker şirin birşey olmayacak hani.
Aklım neye takılırsa, hangi konudan konuya atlarsa o olacak.Şimdiden alışınız sürekli aynı şeyi yapacağım muhtemelen.
Senin blog görünsün diye yazdığın blogun ismini değiştirerek başladım işe. Ve nedense bu ismi uygun görüverdim. Eski Tuğba'yı ne kadar da biliyorsun, kesin anlamını anlarsın diye düşünüyorum, okuyan ve beni tanıyan herkes içinde geçerli olan bir şey.(Anlamazsanız gelin anlatayım.=))
İkinci kez dalgınlıkla otobüs durağımı kaçırdım bugün. Tahmin edersiniz O'nu düşünüyordum. Birkaç saat önce(ordan eve gelmesi çok saat) O'nunla birlikteydim. Yalnızca yanımda olması bile mutluluk sebebi benim için. Çoğunlukla onunla birlikte olmak başımı döndürüyor(Bu aralar çok dengesizim tabi=P). O da her seferinde daha az başımı döndürmeye çalışıyor. Mümkün değil tabi o bilmiyor bunu. Gittikçe büyüyor büyüyor. Sabah sabah hiç olmayacak şekilde iki kez kokusunu yakınımda hissettim saçma sapan güldüm...

Devam edecektim ama unuttum ya da unutmadım da geç olmuş, başağrısı, uykusuzluk, yarın final de var. En iyisi gidip uyuyayım. Tabi öncelikle şuanda Children Of Sanchez izleyen şahsı bir rahatsız edeyim. Ha bu arada az önce olanı da anlatayım. Telefon artık yalnızca bize özel olmuş gibi davranınca böyle şeyler oluyor tabi. Çaldırdım telefonunu geri aramasını bekliyorum. Bir ev numarası aradı saniyeler sonra. Sandım ki onun numarası. Telefonu açar açmaz daha ses bile duymadan ev telefonun mu diye sordum. XD Değilmiş. Hani iyi ki sınıf arkadaşım idi başkası olsa nasıl toparlanırdı bilmem.

Hayatımda çok şey değişiyor. Bazı değişkenlerin değişmemesini istiyorum.

Uyumaya gidiyorum diyip yazmaya devam etmek de güzel tabi. Gidiyorum.Mutlu Dünyalar...

0 yorum:

Yorum Gönder