31 Aralık 2011 Cumartesi

Suicides of Humanity on NewYear


Yeniden bir yıl sonunu yazmaktayım.

Her bayramda düğünde eğlencede, insanların kendilerinde eğlenme hakkı buldukları her an aynı cümleleri tekrarlamaktan usanmıyorum senelerdir: Ya ötekiler? Acı çekenler?

Hiçbir zaman diliminde tam neşeli olduğum söylenemez aslında. Kendi hayatım içinde huzurlu ve mutluyum bunu inkar edemem, hayatımda yolunda giden şeyler var ve onlar için mutlu olmak önemli biliyorum. Ama kendi hayatımda mutluyum diye bütün dünyayı boş vermek akıl almaz.

Geçen senekinden farklı bir şey değil söylemeyeceğim daha iki gün oldu 35 kişinin toplu ölümü ve diğer şeyler. İnternet ortamında ya da medyada o kadar şiddetle tartışırken bugün eminim ki o kadar insan buna bir mola(!) vermeyi hak olarak görüyorlar. Bir şeyi savunmak ya da yargılamak değil amacım yalnızca iki yüzlülük olduğunu düşünüyorum. Hiçbir düşüncenin arkasına sığınmadım, sığınmam da, ben böyleyim, duyarlılık istiyorum yalnızca, insanlığın anlaşılabilmesini istiyorum.

“Acınız acımızdır” diyenlerin şu anda nerede olduğunu merak ediyorum. Ciddiyim, acının ne olduğunu bildiklerinden de şüpheliyim.

Bugün harcadığınız parayı, eğlenmek uğruna dağıttığınız kendinizi düşünüyorum da acıyı anlayabilirsiniz aynada kendinize bakarak.

Bir de aslında evet ben de çok bencilim itiraf edeyim, yılbaşında çıkıp eğlenmek dağıtmak gibi bir derdim yok ama param olsaydı bir hediye almayı çok isterdim.
Ama hiç büyük hediyelere ihtiyacım olmadı, gözlerinin içine bakabilmek kâfi idi sanırım belki ekstra birkaç cümle.



Yılın 364 günü zaten sağlık mutluluk barış dilerken, bugün meydanı sanki yalnızca bugün dilenirmiş gibi bol bol iyi dilek dağıtan insanlara bırakasım geldi (:

Klişe cümlemle kapatamıyor olmakla birlikte yeniden yazmaya başlamak güzeldi. Artık üzerinde yazmayı düşündüğüm konuları umuyorum ki bu yıl yazabilirim.

0 yorum:

Yorum Gönder